เผ่าปะหร่อง

ประวัติความเป็นมา
เดิมชาวเขาเผ่าปะหร่องมีถิ่นที่อยู่อาศัยอยู่รัฐฉาน ในประเทศพม่ามีประชากรประมาณ ๒,๐๐๐คนและได้อพยพมาประเทศไทยในปี พ.ศ.
๒๕๒๗ ชาวเขาเผ่าปะหร่องมีภาษาและวัฒนธรรมเป็นของตนเอง เหมือนกับชาวเขาเผ่ามูเซอ โดยเฉพาะการยึดถือประเพณีวัฒนธรรมแบบ
ดั้งเดิมชาวเขาเผ่าปะหร่องดำรงชีพด้วยการทำการเกษตร ปลูกพืชไร่ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากโครงการเกษตรหลวงอ่างขางในปี พ.ศ.
๒๕๓๘ มีประชากรประมาณ ๑,๙๓๗ คน ซึ่งอาศัยอยู่ใน ๔ หมู่บ้าน ในอำเภอฝาง และส่วนหนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านนอแลซึ่งห่างจากหมู่บ้าน
ขอบด้งประมาณ ๔ กิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างชายแดนไทยและพม่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นิยมมาเที่ยวหมู่บ้านนอแลเพื่อมาดูจุดชมวิวบนยอดดอย

วัฒนธรรม
บ้านเรือนส่วนใหญ่ของชาวปะหล่องทำจากไม้ไผ่ แต่โครงเป็นไม้จริง ประตูหันหน้าไปทางทิศตะวันออก แต่ละครอบครัวมีบ้านของตนเอง มักเป็นบ้านสองชั้น (แต่บ้านชั้นเดียวก็มี) ชั้นล่างเป็นที่เก็บข้าวเปลือกและเลี้ยงสัตว์ ส่วนชั้นบนเป็นที่อยู่อาศัย

ผู้หญิงชาวปะหล่องแต่งกายแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น ปกติจะมีเสื้อกั๊กสีดำ หรือขาวทับด้านนอก ตกแต่งด้วยแถบกำมะหยี่หลากสี และนิยมนุ่งผ้าถุง

ชายชาวปะหล่องสวมเสื้อกั๊กสีขาวหรือกรมท่า กางเกงขายาว ขาบานๆ นอกจากนี้ยังโพกศีรษะด้วยผ้าขาวหรือดำ ในบางท้องถิ่น ชาวปะหล่องยังนิยมสักบนร่างกายเป็นรูปเสือ นก หรือดอกไม้