ประวัติความเป็นมา
ต้นกำเนิดของลาหู่ที่มีหลักฐานเอกสารที่เก่าที่สุด อยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีนได้อพยพลงมาทางใต้อยู่หลายชั่วคนแล้วประมาณ พ.ศ. 2383 มีลาหู่ตั้งหมู่บ้านอยู่ในแคว้นเกงตุงของพม่า และราว พ.ศ. 2423 ได้เข้ามาอยู่แถวอำเภอฝางในประเทศไทยบ้างก็เข้าไปอยู่ในลาว จำนวนประชากรโดยประมาณปี พ.ศ. 2526 มีชาวลาหู่ ในจีน 400,000 คน ในพม่า 150,000 คน ในไทย 80,000 คน และในลาว 10,000 คน ในเวียดนาม รวม 5,400 คน
ความแตกต่างของสำเนียงพูดและรายละเอียดวัฒนธรรมของชนเผ่าลาหู่ในไทย จำแนกออกเป็น 5 พวกซึ่งรวมเป็น 2 กลุ่มดังนี้

๑ กลุ่มลาหู่นะ หรือล่าหู่ดำ คือ
ลาหู่ญิ  ซึ่งคนไทย เรียกว่า  มูเซอร์แดง  
ลาหู่นะ ซึ่งคนไทย เรียกว่า  มูเซอร์คริสต์
ลาหู่เชเละ ซึ่งคนไทย เรียกว่า  มูเซอร์ดำ
๒ กลุ่มลาหู่เหลือง หรือลาหู่ชี
บาลาน หรือ ลาหู่ชีบาลาน
บาเกียว หรือ ลาหู่บาเกียว

การแต่งกายของเผ่าลาหู่
สตรีลาหู่ญิสวมเสื้อผ่าอกแขนยาวตัวสั้นสีดำมีซับในกับผ้าซิ่น และสวมรัดน่อง ซึ่งตามธรรมชาติทำด้วยผ้าฝ้ายสีดำ แต่สำหรับงานใหญ่อาจใช้ผ้ากำมะหยี่สีดำ น้ำเงิน หรือเขียว ตัวเสื้อนั้นแต่งด้วยแถบแดงตลอดสาบ และชายเสื้อ ต้นแขนก็แต่งด้วยริ้วแดงหลายริ้ว เพราะเครื่องแต่งกายเต็มไปด้วยสีแดงนี้เอง พวกนี้จึงได้ชื่อว่า ล่าหู่ญิ  ส่วนผู้ชายล่าหู่ญินั้น สวมเสื้อดำแขนยาวตัวยาวคาบสะโพก ผ่าหน้าแต่มีสาบข้างขวายื่นทับอกซ้ายไปผูกไว้ด้านข้างกางเกงขาก๊วย ส่วนล่าหู่เผ่าอื่นก็จะใช้เครื่องแต่งกายและเครื่องประดับคล้ายกัน จะแตกต่างกันที่ลวดลายของเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับ

ภาษาของเผ่าลาหู่
ภาษาลาหู่จัดอยู่ในสาขา ยิ ของตระกูลธิเบต - พม่า ในเมืองไทยมีลาหู่ ห้ากลุ่มซึ่งพูดภาษาต่างกันเป็นห้าสำเนียงแต่จัดให้เป็นประเภทใหญ่ๆได้ สองประเภทคือ ลาหู่นะและลาหู่ชีโดยภาษา
ลาหู่นะ จะเป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษาลาหู่

ประเพณีและวัฒนธรรม
ขนบธรรมเนียมประเพณีวัฒนธรรมปีใหม่ของลาหู่ ถือว่าเป็นประเพณีที่สำคัญที่ใช้ในการประกอบพิธีในทุก ๆ ปี ในวันปีใหม่นี้จะมีการรดน้ำดำหัว การเต้นจะคึก การเล่นลูกข่างและจะมีการฆ่าหมู ตำข้าวปุ๊ก ถือว่าเป็นพิธีการที่สำคัญที่จะทำในทุก ๆ ปี